Agnieszka Balewska
Biografia
Agnieszka Balewska urodziła się w 1967 roku. Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Artystyczny). Uzyskała dyplom z wyróżnieniem w 1993 roku (z malarstwa u prof. Jerzego Kałuckiego i z rysunku u prof. Jarosława Kozłowskiego) oraz z teorii u prof. Jerzego Ludwińskiego.
W 2002 uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o poznaniu i komunikacji w Instytucie Kulturoznawstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza (UAM) w Poznaniu, za pracę pt. Metonimia i metafora wobec artystycznego fenomenu sztuki obiektu (pod kierunkiem prof. Anny Zeidler-Janiszewskiej, wydana w Paryżu w 2005 r.).
W latach 2000–2003 prowadziła wykłady w Instytucie Kulturoznawstwa UAM oraz w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Brała również udział w XIV Kongresie Estetycznym w 1998 r. w Lublanie (Słowenia) oraz w XV Kongresie Estetycznym w Tokio (Japonia) w 2001 r.
Zrealizowała przeszło 30 wystaw zbiorowych i około 50 wystaw indywidualnych w kraju i za granicą (m.in. Poznań, Warszawa, Łódź, Kraków, Szczecin, Gdańsk, Frankfurt nad Odrą, Bonn, Hanower, Londyn, Nottingham, Tokio, Bruksela).
W 1995 r. nagrodzona Stypendium dla Młodych Twórców przez Kapitułę Wydziału Kultury i Sztuki w Poznaniu. W 2000 r. otrzymała Medal Młodej Sztuki przyznany przez Kapitułę Głosu Wielkopolskiego. W tym samym roku, jako jedyna artystka z Poznania, została zaproszona na ogólnopolską wystawę Najgroźniejsze Pędzle w Królikarni w Warszawie.
W 2004 r. została stypendystką Ministra Kultury. W 2007 r. uzyskała roczne stypendium Marszałka Wielkopolski. W latach 2010 i 2014 otrzymała stypendia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP.
W 2024 r. prace Agnieszki Balewskiej oraz pozostałych członków grupy artystycznej Lagunart zaprezentowano na wystawie Rozdroża Lagunartu w Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu.
Ważnym elementem działalności była promocja sztuki innych artystów oraz krytyka artystyczna. W latach 2000–2006 była członkiem redakcji czasopisma Arteon. Wydała ponad 40 publikacji w periodykach o sztuce w Polsce i za granicą, a także doktorat Metonimia i metafora wobec artystycznego fenomenu sztuki obiektu, książkę Trzy narracje o sztuce oraz broszury Formy eidetyczne, Ludzka choroba czyli wielki szpital świata, Taniec Daga, Dzień Ważnych Form i tomik wierszy Pieśni Czarnowłosej oraz cykl opowiadań metaforycznych Myśli z Laguny 2014.
Od 1994 r. prowadzi Galerię Werbalną DUCK-TAK (początkowo w Domu Literatury, obecnie na Osiedlu Pod Lipami w Poznaniu). W 2001 r. stworzyła Studio Artystyczne i Naukowe DUCK-ART, prowadząc działalność edukacyjną z zakresu praktyki i teorii artystycznej. Była inicjatorką Stowarzyszenia Twórczego DUCK-ATTACK (2006–2013). Po jego rozwiązaniu zreanimowała część twórczej grupy artystów i humanistów w Lagunart oraz utworzyła Galerię Autorską Lagunart & Ducky w Poznaniu. Jej działalność dokumentują liczne reportaże telewizyjne.
W 2018 r. została nominowana do tytułu wolontariuszki roku przez Wielkopolską Radę Koordynacyjną Związku Organizacji Pozarządowych. W 2021 r. jej Projekt Alfa 2020 zakwalifikował się do konkursu Inicjatory (na najlepszą poznańską inicjatywę pozarządową).
W 2024 r. wybrane dzieła 12 twórców należących do grupy Lagunart pokazano na wystawie Rozdroża Lagunartu w prestiżowej galerii sztuki współczesnej w Poznaniu. W tym samym roku otrzymała stypendium Marszałka Województwa Wielkopolskiego na projekt Mobilny Ogród Poznania, którego owoce zaprezentowała w 2025 r. na wystawie Liliowa Brama Pokoju w galerii Pracowni-Muzeum J. I. Kraszewskiego w Poznaniu.
Kontynuuje działalność popularyzatorską, organizując wykłady z teorii sztuki w różnych instytucjach kultury. W 2026 r. otrzymała Brązowy Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis od Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Złoty Medal Za Zasługi dla Kultury Polskiej od Wielkopolskiego Związku Artystów Plastyków.