Gotthilf Berger

Kupiec
21.05.1794 09.02.1874 Poznań

Biografia

Gotthilf Berger urodził się w Poznaniu w rodzinie niemieckiej ewangelickiej kupieckiej. W 1824 przejął z bratem podupadłą firmę, a po śmierci ojca w 1826 i brata w 1828 stał się jej jedynym właścicielem. Dzięki handlowi drewnem i winem zgromadził majątek, co pozwoliło mu zająć się działalnością oświatową, społeczną i polityczną.

W 1848 uczestniczył w Niemieckim Komitecie Narodowym i liberalnym Klubie Konstytucyjnym. Od 1850 był wieloletnim radnym Poznania, a od 1866 członkiem magistratu. Deputowany niższej izby parlamentu pruskiego w latach 1859–1870. Członek partii postępowej i przystąpił w 1866 do narodowo–liberalnego stronnictwa.

Jako radny wspierał założenie Miejskiej Szkoły Realnej w Poznaniu; decyzja zapadła 9 czerwca 1852, a otwarcie nastąpiło 15 października 1853. Dzięki jego stanowisku strona polska uzyskała korzystne uprawnienia dotyczące języka nauczania i personelu pedagogicznego. W 1861 przekazał miastu 65 tysięcy talarów na budowę nowego gmachu Miejskiej Szkoły Realnej przy ul. Strzeleckiej 3, która w 1890 została nazwana jego imieniem. Obecnie budynek należy do Politechniki Poznańskiej.

W latach 1834–1839 był żonaty z Otylią Treppmacher, córką kupca. Po jej śmierci ożenił się ponownie w 1842 z jej siostrą Elwiną.

Po jego śmierci fundacja Berger Stiftung (Fundacja Gotthilfa Bergera) kontynuowała działalność skierowaną do obu narodowości mieszkańców Poznania, wybudowała m.in. Dom Starców na Wildzie. Przy Placu Kolegiackim 5 stoi klasycystyczna kamienica z lat 1802–1803, należąca za życia do Bergera; obecnie mieści się w niej Hotel Kolegiacki.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Wieloletni radny Poznania (od 1850) i członek magistratu (od 1866).
Deputowany do Pruskiego Parlamentu (1859–1870).
Zainicjował utworzenie Miejskiej Szkoły Realnej w Poznaniu; otwarcie 1853.
Przekazał miastu 65 tys. talarów na budowę gmachu Miejskiej Szkoły Realnej (ul. Strzelecka 3, 1890 imienna nazwa).

Ciekawostki

Patronuje niewielkiej ulicy na Wildzie.
W przeszłości jego imieniem nazywany był plac M. Skłodowskiej-Curie.
Po śmierci fundacja Berger Stiftung kontynuowała jego dzieło, budując Dom Starców na Wildzie.

Udostępnij