Henryk Bolesław Bibrowicz
Biografia
Henryk Bolesław Bibrowicz urodził się 12 stycznia 1915 r. w Poznaniu. Był synem Jana i Zofii. W młodości ukończył Gimnazjum im. K. Marcinkowskiego i odbywał szkolenie szybowcowe i samolotowe w Aeroklubie Poznańskim.
Po kursie unitarnym w 67. pułku piechoty wstąpił w 1935 r. do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, będąc absolwentem X promocji. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 października 1937 r. z 18. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa. Otrzymał przydział do Eskadry Treningowej 3. Pułku Lotniczego. W styczniu 1938 r. został instruktorem i dowódcą plutonu szkolnego w pułkowej Szkole Pilotów. W marcu 1939 był oficerem technicznym eskadry treningowej.
W 1939 r. pełnił funkcję zastępcy dowódcy 132. eskadry myśliwskiej. We wrześniu 1939 strącił dwa samoloty. Podczas przekraczania granicy sowiecko-węgierskiej trafił do niewoli radzieckiej w październiku 1939 r., skąd zwolniony został we wrześniu 1941 r. Wraz z Armia Andersa przedostał się do Anglii (numer służbowy P2143). Walczył w 315. dywizjonie od sierpnia 1944 do sierpnia 1945 w stopniu kapitana. W czasie służby w dywizjonie ożenił się z por. Eugenią Henoch.
Pozostał na emigracji, osiadł w Welland w Ontario w Kanadzie, gdzie zmarł i został pochowany.