Irena Bobowska
Biografia
Irena Bobowska urodziła się w Poznaniu w 1920 roku. Była córką Teodora Bobowskiego i Zofii Kraszewskiej. Po przebytej w dzieciństwie chorobie Heinego-Mediny poruszała się na wózku inwalidzkim przez całe życie.
Zaangażowała się w konspirację podczas hitlerowskiej okupacji. Była członkinią poznańskich organizacji konspiracyjnych, stała na czele redakcji podziemnego pisma Pobudka od listopada 1939 r., a od marca 1940 r. redagowanego przez Wojskową Organizację Ziem Zachodnich. Redakcja znajdowała się w domu Romana Kwiatkowskiego. Irena zajmowała się pisaniem artykułów, powielaniem i kolportażem, a także przewoziła tajną bibułę oraz broń.
20 czerwca 1940 r. została aresztowana i osadzona w Forcie VII, gdzie zarekwirowano jej wózek inwalidzki. Była tam bitej i głodzona. Następnie przeniesiono ją do więzienia we Wronkach, a stamtąd do berlińskiego Moabitu. W Berlinie 12 sierpnia 1942 r. stanęła przed sądem wojskowym; w trakcie rozprawy pozwolono jej zabrać głos. Wypowiedź trwała 30 minut i nie było w niej ani jednego słowa usprawiedliwienia, czy prośby o łaskę.
Wyrok śmierci wykonano przez ścięcie 27 lub 28 września 1942 r. Pozostawiła po sobie więzienne wiersze, m.in. Bo ja się uczę…