Jerzy Bogajewicz
Biografia
Jerzy Bogajewicz urodził się 2 czerwca 1949 w Poznaniu jako syn skrzypka Ireneusza Bogajewicza i Heleny Bogajewicz.
W dzieciństwie spędzał pierwsze lata w Poznaniu, a potem rodzina przeprowadziła się do Warszawy, gdzie mieszkał na Starówce. Uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 158 oraz Szkoły Muzycznej na ul. Miodowej. Ukończył liceum im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Warszawie.
W 1967 roku zastał przyjęty na Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie, gdzie studiował pod kierunkiem profesorów: Aleksandra Bardiniego, Jana Kreczmara, Zbigniewa Zapasiewicza, Zygmunta Hübnera, Gustawa Holoubka, Andrzeja Łapickiego oraz Tadeusza Łomnickiego. Po drugim roku studiów uczestniczył w Warsztatach prowadzonych przez Jerzego Grotowskiego. Na początku trzeciego roku studiów wyreżyserował swój pierwszy spektakl teatralny Pelikan, a w nim zagrał jedną z głównych ról.
Po ukończeniu szkoły wstąpił do Teatru Laboratorium Jerzego Grotowskiego. Przez 16 miesięcy brał udział w parateatralnych przygotowaniach projektu Święto w Brzezince pod Wrocławiem. W projekcie brali udział m.in. Ryszard Cieślak, Zygmunt Molik, Teresa Nawrot, Włodzimierz Staniewski, Antonii Jahołkowski. Dwukrotnie został odrzucony na Wydział Reżyserii PWST w Warszawie oraz PWSFTiV w Łodzi, co poskutkowało emigracją na Zachód.
Po emigracji w 1975 odbył kilka podróży objazdowych autobusem Greyhound oraz autostopem po Kanadzie i Stanach Zjednoczonych, podczas których spotykał się z dyrektorami teatrów oraz dziekanami wydziałów aktorskich uniwersytetów. Rozpoczął prowadzenie warsztatów aktorskich na Uniwersytecie Bostońskim, Uniwersytecie Stanu Ohio, Toronto York University, National Theatre School of Montreal, Boston Center for Performing Arts, a także prywatnych warsztatów w Calgary, Vancouver i Montrealu. Warsztaty aktorskie były oparte na tradycyjnych wzorcach teatru europejskiego oraz eksperymentu Grotowskiego, z naciskiem na motorykę aktora oraz pracę nad głosem.
W 1977 Uniwersytet Bostoński zaprosił Bogajewicza do wyreżyserowania sztuki dyplomowej Antygona. Również w 1977 wyreżyserował sztukę Shadowdance w Vancouverze. W 1978 wyreżyserował Króla Edypa w wersji Seneki w Queen Elisabeth Playhouse w Vancouver. Spektakl poprzedzały kilkutygodniowe eksperymentalne warsztaty dla aktorów. Scenografia obejmowała 15 ton piasku, jezioro i ognisko. Sztuka została bardzo przychylnie przyjęta przez krytykę.
W kolejnych latach wyreżyserował Bachantki w Ohio oraz Los Angeles oraz Karierę Artura Uirównie w Los Angeles w teatrze prowadzonym przez Martina Landaua, Johna Cassavetes i Petera Falka. Za reżyserię spektaklu otrzymał nagrody Los Angeles Drama Critics Circle, Drama Logue Award oraz LA Weekly Award. Po sukcesie spektaklu postanowił zrezygnować z dalszej kariery reżysera teatralnego.
Kontynuował pracę z aktorami w założonym przez siebie instytucie Project Actor do 1983. W tym czasie dwukrotnie zorganizował unikatowe warsztaty aktorskie na bezludnej wyspie z wąską grupą wcześniej wyselekcjonowanych studentów. Do studentów Bogajewicza należeli David Nicols, Leslie Glatter, Waldemar Kalinowski, Aprli Webster, Sheldon Rosen, Cindie Carr.
Mieszkając w Polsce, zagrał dwie główne role w filmach Pies reż. Janusz Kondratiuk oraz Pozwólcie nam do woli fruwać nad ogrodem reż. Stanisław Latałło.
W 1987 zadebiutował filmem Anna. Scenariusz do filmu został napisany wspólnie z Agnieszką Holland. W roli tytułowej wystąpiła Sally Kirkland, która za tę rolę była nominowana do Oscara, wygrała Złoty Glob i Nagrodę Stowarzyszenia Krytyków Filmowych Los Angeles. Po sukcesie Anny został zatrudniony przez Warner Bros. i rozpoczął prace scenariuszowe nad filmem z Goldie Hawn w roli głównej. Film został zawieszony z powodu półrocznego strajku scenarzystów w Hollywood.
W kolejnych latach pracował m.in. z Demi Moore, Jeffem Bridgesem, Madonną, Robertem Downey Jr., przygotowując projekty następnych filmów. Był reprezentowany przez CAA.
W 1993 miał premierę jego drugi film Trzy serca z Willemem Baldwinem w roli głównej. W 1996 premierę miał Osaczony, w którym główną rolę zagrał Mickey Rourke. Premiera odbyła się w 1996. W 2001 napisał scenariusz i wyreżyserował swój ostatni film Boże skrawki, za który otrzymał sześć nominacji do Orła Nagrody Polskiej Akademii Filmowej w tym za najlepszy film, reżyserię i scenariusz. Bogajewicz otrzymał Nagrodę Indywidualną na Festiwalu Filmów Fabularnych w Gdyni za Najlepszy Scenariusz; Boże skrawki były nominowane do Złotego Lwa w konkursie głównym.
Przyjął propozycję telewizji TVN wyreżyserowania serialu Kasia i Tomek w 2001. Do 2003 zostało zrealizowanych sto odcinków serialu. Produkcja otrzymała Telekamerę w 2003 w kategorii Najlepszy serial. Kolejnym, wyreżyserowanym przez niego serialem, była Camera Café. W latach 2005–2009 reżyserował serial Niania, który trzykrotnie zdobył Telekamerę w kategorii Najlepszy serial (2007, 2008, 2009). Sam Bogajewicz wystąpił gościnnie w 25. i 51. odcinku serialu.
W 2010 reżyserował serial Stacja dla TVN Warszawa. Był to pierwszy serial improwizowany w historii polskiej telewizji.