Johanna Bade
Biografia
Urodzona w Poznaniu w rodzinie niemieckiej. Władała językami niemieckim i polskim. Po urodzeniu mieszkała przy ówczesnej Ritterstraße (obecnie Franciszka Ratajczaka). W wieku szesnastu lat rozpoczęła pracę jako pomoc domowa u pastora Goebla, z kościoła ewangelickiego St. Petri w Poznaniu, usytuowanego na zbiegu Petristraße i Halbdorfstraße (obecnych ulic Bolesława Krysiewicza i Półwiejskiej).
W 1865 przebywała w Kaiserswerth, gdzie pastor Theodor Fliedner prowadził pierwszy zakład diakonis. Tam przygotowywana była do pełnienia posługi diakonicznej. Po półrocznym okresie nauki wróciła do Poznania. Od listopada 1865 mieszkała przy Zagórze 15, w budynku, w którym powstał pierwszy prowadzony przez nią szpital. Po kilku latach działalności szpitala Johanna Bade rozpoczęła na terenie miasta poszukiwania miejsca nadającego się pod budowę większego szpitala i nowego domu macierzystego diakonisek.
15 grudnia 1875 nastąpiła przeprowadzka chorych z Zagórza do nowego budynku szpitala przy skrzyżowaniu ulic Königsstraße i Wallstraße (obecnie narożnik ulic Karola Libelta i Tadeusza Kościuszki).
Staraniem siostry Johanny Bade w roku 1909 rozpoczęto budowę nowego obiektu przy ulicy Auguste-Victoria-Straße (obecnie ul. Grunwaldzka). 1 czerwca 1911 Johanna Bade umarła, nie doczekawszy oddania do użytku szpitala, które nastąpiło 1 września 1911 roku. Nowo otwarty szpital działał aż do stycznia 1945 roku. Obecnie w tych zabudowaniach mieści się Szpital Kliniczny im. Heliodora Święcickiego Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego położony nieopodal ronda Jana Nowaka-Jeziorańskiego, przy skrzyżowaniu ulic Grunwaldzkiej i Stanisława Przybyszewskiego w Poznaniu.