Kazimierz Alojzy Bernaczyk
Biografia
Kazimierz Alojzy Bernaczyk urodził się 18 lutego 1922 w Poznaniu. W latach 1928–1939 uczył się w Szkole Powszechnej im. Antoniego Małeckiego w Poznaniu i w Gimnazjum oo. Redemptorystów w Toruniu; w 1939 roku zdał do liceum w Tucholi.
W czasie II wojny światowej nie został zmobilizowany; we wrześniu przedostał się do Rumunii, skąd przebył szlak przez Jugosławię, Grecję aż do Marsylii, gdzie dotarł w lutym 1940 roku. 1 marca 1940 wstąpił do Armii Polskiej we Francji i walczył w 24Pułku Ułanów 10 Brygadzie Kawalerii Pancernej. W lipcu 1940 dotarł do Wielkiej Brytanii, gdzie został przydzielony do tego samego pułku i ukończył Szkołę Podchorążych. Przeszkolony w dywersji i broni pancernej, 15 grudnia 1943 został zaprzysiężony w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza, przeniesiony do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi i przydzielony do Kedywu Okręgu Łódzkiego Armii Krajowej.
Jako podporucznik cichociemny Rondo został w nocy z 10 na 11 maja 1944 roku zrzucony do Polski (operacja Weller 27). Na początku trafił do oddziału partyzanckiego Burza operującego w Okręgu AK Łódź. 19 lipca 1944 roku został przydzielony do Kedywu Okręgu Lwów. Nie zgłosił się na odprawę organizowaną przez władze radzieckie, dzięki czemu uniknął aresztowania. W trakcie ewakuacji ze Lwowa na Zachód uległ wypadkowi samochodowemu, w wyniku którego przebywał w szpitalach w Nisku (lipiec–grudzień 1944) i Rudniku nad Sanem (do maja 1945 roku).
Po wojnie pozostawał w Polsce, uniknął aresztowania. W latach 1945–1948 studiował w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Po zdaniu egzaminu magisterskiego (temat pracy magisterskiej: Polska przemysł zapałczany. Zarys historyczny i całkowita mechanizacja produkcji w Polsce Ludowej) otrzymał w czerwcu 1950 roku tytuł magistra nauk ekonomicznych w zakresie technologii. Ujawnił się 22 kwietnia 1947 roku w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Warszawie. Od tego momentu używał nazwiska Kazimierz Bernaczyk-Słoński. Od 1 lipca 1947 do maja 1949 roku pracował w Domu Handlowym „Transactor”, następnie do maja 1951 r. w Centrali Handlu Zagranicznego „Dalspo”, gdzie był kierownikiem sekcji eksportu artykułów monopolowych w Warszawie. Później pracował w pracowni ekonometrycznej Biura Projektów i Studiów „Metroprojekt”, a od grudnia 1953 roku – w Biurze Projektów Budownictwa Komunalnego na stanowisku kierownika pracowni studiów bilansów wodnych. W 1957 r. rozpoczął pracę w Spółdzielni „Spójna” na stanowisku kierownika działu produkcji reklam neonowych, a od 1962 roku pracował w Centrali Handlu Zagranicznego „Terexport”, będąc zastępcą kierownika działu eksportu. Pracował tam do przejścia na emeryturę.
Wspomnienia Kazimierza Bernaczyka-Słońskiego zostały uwiecznione w filmie dokumentalnym My Cichociemni. Głosy żyjących (2008).