Stanisław Afenda
Biografia
Stanisław Afenda urodził się 22 kwietnia 1923 roku w Poznaniu. Był synem Feliksa i Anny. Po ukończeniu Ogólnokształcącego Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Podczas okupacji pracował jako robotnik i stróż nocny, brał także udział w działalności podziemnej. W 1943 roku aresztowany przez Gestapo i osadzony w więzieniu Montelupich. Po wojnie kontynuował naukę; ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, a od 1948 do 1949 odbywał aplikację sądową w Sądzie Okręgowym we Wrocławiu.
Od 1949 do 1951 pracował w Prokuratorii Generalnej, a następnie do 1954 działał jako radca prawny. Później prowadził praktykę adwokacką w Lubaniu i Bolesławcu, a od 1957 r. w Zespole Adwokackim nr 5 we Wrocławiu, gdzie został kierownikiem. Był działaczem i wykładowcą prawa cywilnego w Okręgowej Radzie Adwokackiej we Wrocławiu, od 1969 jej rzecznik dyscyplinarny, a od 1983 do 1989 dziekanem. Został członkiem Komisji Praworządności Zarządu Głównego Zrzeszenia Prawników Polskich oraz Wrocławskiego Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. W latach 80. był obrońcą represjonowanych opozycjonistów, m.in. Władysława Frasyniuka. Poddawany represjom przez władze komunistyczne, w tym postępowaniom dyscyplinarnym i rozpracowywaniu przez Służbę Bezpieczeństwa. Od 1989 do śmierci był członkiem Trybunału Stanu (III kadencja).
Od 1947 był żonaty z Haliną Kielman (1921–1949); mieli córkę Elżbietę.
Odznaczenia: Krzyż Kawalerski (1990) i Komandorski (2009, pośmiertnie) Orderu Odrodzenia Polski; Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi oraz Złota Odznaka Adwokatury.